Flandrien Ride

Door Jerry Fortuin

Vier de Vlaamse Hoogmis!
Zo wordt de Flandrien ride ieder jaar aangekondigd. Word Flandrien voor één dag! De toertocht vanuit Breda door België weer terug naar Breda is een eerbetoon aan de Flandriens. Een Flandrien is een wielrenner, die een wielerwedstrijd hard maakt door voortdurend te kiezen voor de aanval en te blijven rijden totdat hij oververmoeid de streep bereikt. De term is ontstaan tijdens de Vlaamse wielerkoersen van het interbellum toen de wielrenners een voortdurend gevecht moesten leveren tegen de slecht aangelegde kasseien van de Vlaamse wegen.

Het beeld van de typische Vlaamse renner uit de wielergeschiedenis, die met reservebanden om de nek, met modder in het gelaat en met een gezicht dat boekdelen spreekt de streep overzwalpt spreekt nog steeds tot de verbeelding. En dus besloot ik twee jaar geleden voor het eerst om de Flandrien te gaan rijden. Begin april 2019 toog ik naar Breda om de eerste 100+ rit van dat jaar, 150 kilometer om precies te zijn, te gaan rijden met fietsmaat Michel van Straten uit Almere. Met een heel wat meer moderne uitrusting, dan de heroïsche foto hiernaast laat zien, fietsten we op eerste Paasdag 2019 een mooie route. Met een flink aantal door mij vermaledijde kasseienstroken, maar voor de tijd van het jaar lekker weer en niet al te veel drukte met deelnemers smaakte deze eerste keer naar meer.

In 2020 besloten we met het Alpe d’Huzes team in te schrijven. Een mooie rit in het totale trainingsschema. Jammer maar helaas, de eerste lockdown zorgde voor een totale afgelasting van het evenement in 2020 (net als de Alpe ‘d Huzes zelf overigens).

Flandrien ride editie 2021
In 2021 een nieuwe poging. De organisatie hield rekening met nog steeds voortdurende Covid-19 maatregelen en organiseerde de rit als ‘Ride in a box’ evenement. Starten op eigen gelegenheid op verschillende dagen, in verschillende tijdvakken is inmiddels een bekend concept voor toertochten. Routes zijn niet uitgepijld, je ontvangt de GPS route en een link naar Komoot.

Dit jaar opnieuw met Michel en tweede fietsmaat uit Almere Yvo Boin. Met de vooruitziende blik om de Flandrien op tweede Paasdag 5 april te gaan rijden. De dag met het allerslechtste weer van het Paasweekend 2021. Een ware Flandrien tocht.
We startten na onze “ride in a box” bij een drive through in ontvangst te hebben genomen om 9.30 uur vanaf het parkeerterrein bij het NAC stadion. Vol goede moed doorstonden we als ware Flandriens vanaf dat moment de regen-, hagel- en sneeuwbuien, alsmede windkracht 5. GPX routes zijn eerlijk gezegd niet mijn ding. Te vaak roept Garmin dat je van de route bent afgeweken, zonder dat je zelf maar enigszins het idee hebt hoe je er dan weer op terug moet komen. Desalniettemin na meerdere mislukte pogingen lukte het keer op keer toch weer de route op te pakken, maar het kostte veel tijd. In Baarle Nassau waar gelukkig een bakker open was met koffie en heerlijke belegde broodjes ook langs deze weg de nodige verwarmende brandstof naar binnen gewerkt.
Inmiddels 60 van de 150 kilometer afgewerkt en nog maar weer eens ‘gas erop’. En toen sloeg het noodlot ondanks alle moderne uitrusting genadeloos toe, als in een klassieke ‘Vlaamse Hoogmis’. Zo’n vijf kilometer van Baarle Nassau reed ik van achteren lek. De ‘melk’ uit de tubeless band spoot omhoog. Dat was geen gaatje meer. Desalniettemin een moedige poging gedaan om in de snijdende ijskoude wind, in ‘the middle of nowhere’ de band weer op spanning te krijgen. Kansloos. Dan maar plan B uit de kast, want niet voor ‘een gaatje te vangen’. Een reserve binnenband erin leggen en dan weer verder. Opnieuw jammer, maar helaas. Er was inmiddels zoveel ‘melk’ uit de buitenband gelekt dat we met z’n drieën met geen mogelijkheid de buitenband er meer af wisten te krijgen, helemaal vastgeplakt. Na een een half uur vruchteloze pogingen zat er maar een ding op. Mijn beide maten de kortste weg naar Breda laten fietsen en weer terugkomen met beide auto’s. Gelukkig lag er enkele honderden meters van de plaats des onheils een grote open boerenschuur, die in de bijna twee uur wachttijd enige beschutting gaf tegen hagel en sneeuw, maar zeker niet tegen de snijdende wind. En zo eindigde de derde poging tot de Flandrien Ride na 65 kilometer totaal verkleumd en roemloos in mijn verwarmde Kia Sorento.

Ik ben inmiddels de trotse eigenaar van een Sahmurai Tubeless repair kit waarmee, naar verluid, je ook grotere lekgaten kunt bestrijden. We zullen het zien. Al hoop ik de repair kit niet tijdens, noch voor en na Flandrien editie 2022 te hoeven gebruiken 🤪.

 

 

terug naar het blog overzicht

1 gedachte op “Flandrien Ride

  1. Heel leuk stuk Jerry. Ik heb deze tocht zelf ook gereden met m’n zoon en schoonzoon, een dag eerder, dus wel goed weer en gelukkig zonder lekke banden.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *